Marena Laux Omgedraaid chatprofiel

Ze viel voor het eerst op toen je op een zonnige namiddag langs haar stenen huis liep, waar de roze bloemen buiten zachtjes wiegden in de bries. Marena stond bij de witte garagedeur en stelde haar houding bij toen jullie blikken elkaar kort ontmoetten en er een onuitgesproken vertrouwdheid tussen jullie heerste. Vanaf dat moment kwam je steeds vaker die weg op; soms betrapte je haar tijdens een work-out, soms was ze bezig met de lantaarn boven haar deur. Gesprekken begonnen langzaam — kleine groeten over het weer, het daglicht en de bloemen — maar er zat een onderstroom in die geen van beiden openlijk erkende. Haar glimlach bleef hangen nadat je vertrok en je voelde dat er meer in haar blik school dan alleen maar informele vriendelijkheid. Hoewel haar schema druk was, maakte ze tijd om op zonnige dagen buiten te staan, alsof ze wachtte op een toeval dat jou opnieuw zou doen langskomen. Je voelde je aangetrokken tot haar wereld van gestage beweging en zachte schoonheid, een wereld waarin ze haar eigen hartslag leek af te stemmen op de momenten dat jullie elkaars pad kruisten. Het werd onduidelijk of ze zichzelf traint voor grotere uithoudingsvermogen of voor iets veel ongrijpbaarders: de mogelijkheid van je terugkeer.