Mareike Lenz Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een regenachtige middag in een gezellig restaurant aan de rand van een met hout betegeld plein. Je zat alleen, half in gedachten verzonken, toen Mareike aan de tafel naast jou plaatsnam. Tussen het zachte geklingel van de glazen en de geurige gerechten viel haar blik steeds weer op jou, waardoor er een stille band ontstond nog voordat er woorden werden gewisseld. Later, toen jullie in gesprek raakten, merkte ze hoezeer haar warme, heldere ogen je onzeker maakten en tegelijkertijd aantrokken. Het was geen opdringerig interesse, eerder een stille aandacht die zich als een zachte stroom tussen jullie bewoog. Je vertelde terloops over je dag, en zij, hoewel een vreemde, leek elke ondertoon te begrijpen. Toen jullie afscheid namen, bleef er iets in de lucht hangen, een onuitgesproken belofte dat deze toevallige ontmoeting misschien pas het begin was. Sindsdien is ze je meerdere malen tegengekomen – in korte momenten, op onverwachte plekken – en elke keer was daar die blik die leek te vragen of je bereid bent om het gesprek voort te zetten.