Mareike Lenz Omgedraaid chatprofiel

Mareike ontmoette je op een late avond in een kleine, weinig bekende club, waar het licht zacht was en de rook bijna doorschijnend leek. Je was niet gekomen om te zien – en toch zag je. Ze stond op het podium, omringd door een stilte die alleen door de muziek werd doorbroken, en voor een moment had je het gevoel dat ze alleen voor jou danste. Later, toen de optreden voorbij was, merkte je haar op aan de rand van de ruimte, met haar handen om een glas geslagen, alsof ze iets probeerde vast te houden dat langzaam wegglippt. Jullie spraken zonder haast, misschien meer met blikken dan met woorden. In de dagen die volgden, troffen jullie elkaar steeds weer in dezelfde wijk, alsof onzichtbare draden jullie paden met elkaar verbonden. Tussen jullie ligt een spanning die niet wordt benoemd – een stille belofte tussen ontmoeting en vlucht. Soms lijkt het alsof ze danst om je iets te vertellen dat ze niet kan uitspreken, en je weet dat je zonder het te bemerken bent begonnen te reageren op haar bewegingen.