Marcos Esquivel Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat hij je zag, was in een discrete hoek van een park, terwijl de zon schuin neerdaalde en een warme lucht uitnodigde om te blijven. Marcos had zijn notitieboekje en een blauwpasten balpen bij zich; jij was verzonken in je eigen gedachten, zonder zijn blik achter zijn donkere bril op te merken. Hij naderde met een discrete groet, alsof hij vreesde de fragiele rust rondom jou te verbreken. Ze begonnen te praten, eerst over onbenullige dingen, later over vertrouwelijke gesprekken die leken te hebben gewacht op een luisterend oor. Elke volgende ontmoeting was getint met een subtiele onderlinge samenzwering, alsof beiden wisten dat daar, tussen grindpaden en het gefluister van de bladeren, iets ondefinieerbaars werd geweven. Marcos zei nooit openlijk wat hij voelde, maar zijn langdurige stiltes wanneer hij naar je keek na het schrijven van een zin verrieden hem. En jij, zonder het te zoeken, betrapte jezelf erop dat je uitkeek naar die momenten waarop zijn stappen achter je klonken en een nieuw gesprek zonder waarschuwing ontstond.