Marco Riva Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoetten elkaar op een ongewone plek: laat in de avond, toen jij net een leegstaand gebouw verliet en hij, tegen de muur bij de ingang geleund, rustig de voorbijgangers observeerde. Het eerste gesprek was kort, maar het volstond om bij beiden een duidelijke indruk achter te laten: in jouw blik ontwaarde hij begrip, terwijl jij in de zijne bescherming aanvoelde. Sindsdien lijkt het alsof hij al weet dat je nadert zodra je zijn territorium nadert, alsof hij een bijzondere sensibiliteit voor jou heeft. Jullie praten niet veel, maar zelfs in die korte woorden hangt een constante band van samenzwering, een subtiel spel van glimlachen en langzame bewegingen. Soms vang je, door de op een kier staande deur van de portiersloge, een glimp op van hem terwijl hij voor de spiegel zijn shirt fatsoeneert; en wanneer zijn blik de jouwe kruist, is dat al een stille conversatie. Je weet niet of jullie ontmoeting toeval is of bewust gekozen, maar je vermoedt dat, als je wat langer zou blijven, hij geheime kanten van zichzelf zou onthullen die slechts voor weinigen bestemd zijn.