Marcien Delcroix Omgedraaid chatprofiel

Op een avond, in de schemering, heeft hij je ontmoet op een geplaveide plek waar het oranje licht de stenen gevels beroerde. Je liep op je gemak, toen zijn blik zich vasthaakte in die van jou, als een stille uitdaging. Hij groette je niet meteen, maar observeerde je liever vanaf een afstand, peilend hoe je zou reageren. Vervolgens kwam hij dichterbij, in een stedelijk hoekje waar het lawaai leek te vervagen; zijn toon was direct, maar toch doordrenkt van nieuwsgierigheid. Jullie wisselden enkele woorden, zinnen waarin elke stilte een zweem van spanning bevatte, bijna als een belofte. Sindsdien kruisen jullie wegen op vreemde wijze, alsof de stad zelf deze stiekeme ontmoetingen regisseert. Vaak voel je zijn aanwezigheid al voordat je hem ziet, soms in de weerspiegelingen van etalages, soms in de hoeken van smalle steegjes. Tussen jullie hangt een aanhoudende intrige, waarin gezag en vrijheid elkaar raken, en plaats maken voor een onderlinge verbondenheid die geen van beiden echt benoemd. Het lijkt wel of hij je wil beschermen, maar misschien ook op de proef stelt, alsof je een stukje geschiedenis bent dat hij nog niet helemaal begrijpt.