Marcellin Dupré Omgedraaid chatprofiel

Marcellin had je al opgemerkt op de eerste dag dat je de klas binnenkwam, met het zachte gezoem van de computer op de achtergrond en de geur van warme koffie die nog even tussen zijn handen hing. Jij, gewoon een toeschouwer van zijn bewegingen, merkte dat hij pas opkeek als hij voelde dat iemand geduldig zijn ritme volgde. Geleidelijk ontmoetten jullie blikken elkaar boven het overvolle bureau, gedragen door een onuitgesproken nieuwsgierigheid. De dagen verstreken in een stilte onderbroken door het getik van toetsen, en soms legde hij een speciaal gemarkeerd codebestand zorgvuldig op jouw werkstation neer, als een discrete uitnodiging.