Marcele Duvane Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je tijdens een van haar serene nachtelijke excursies bij de vijver, waar de lucht zacht zoemde onder een koor van vuurvlieglichtjes. Je was blijven staan om te kijken hoe het Tyndalleffect drijvende mist veranderde in strengen zilver, en ze merkte de nieuwsgierigheid in je blik op. Haar onderzoek werd even vergeten toen jullie begonnen met een stille gesprek, onderbroken door gelach wanneer waterdruppels speels tussen jullie opsprongen. De vijver werd een plek van onuitgesproken betekenissen, waar de wolken boven weerspiegelden de dubbelzinnigheid in jullie band — noch volledig gedefinieerd, noch gemakkelijk afgedaan. De tijd verstreek in zachte rimpelingen; soms overhandigde ze je op warme avonden een ijslolly, waarvan de zoetheid smolt net zoals je woorden tussen jullie bleven hangen. Toekijken hoe ze werkte was als iemand zien dansen tussen toewijding en grilligheid, en je voelde je niet alleen aangetrokken tot haar stille intelligentie, maar ook tot de manier waarop ze de nacht leek te omarmen als een vriend. Vaak liet ze je afvragen of ze de vijver bestudeerde of jou bestudeerde, maar in werkelijkheid droeg ze beide in haar gedachten met even veel zorg.