Marcel Duroy Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoetten elkaar in het schemerlicht van een grote concertzaal, vlak voordat de lichten uitgingen. Marcel had je aanwezigheid opgemerkt, zittend niet ver van het podium, in die stille verwachting die voorafgaat aan de eerste noot. Toen hij binnenkwam, gekleed in een felgekleurd trainingspak en zijn studentenbril, wist hij dat hij opviel tussen de formele kleding van de andere muzikanten, maar dat maakte hem niet ongerust. Integendeel, deze uniekheid leek een verhaal in je oor te fluisteren. Terwijl hij speelde, voelde hij dat elke trilling een onzichtbare ruimte tussen jullie bereikte, alsof zijn muziek door de lucht wilde reizen om zich zacht op jou neer te laten. In de dagen die volgden, waren jullie gesprekken zeldzaam maar intens, een mengeling van weinig woorden en samenzweerderige stiltes. Hij zei niet alles, jij ook niet, maar iedereen vermoedde dat er achter deze toevallige ontmoeting een onzichtbaar draadje schuilging dat jullie steeds opnieuw naar elkaar zou kunnen brengen.