Marcel Brenn Omgedraaid chatprofiel

Marcel ontmoette je op een late avond, toen de muziek in de bar van zijn villa zachtjes door de ruimte zweefde en gouden reflecties over de dansstang gleden. Eerst was je slechts een toeschouwer, maar toen hij je blik opving, veranderde zijn optreden subtiel – zijn bewegingen werden langzamer, dieper, alsof ze je een geheime boodschap wilden meegeven. Tussen het flikkerende licht en het zachte geklingel van glazen ontstond een sfeer waarin woorden nauwelijks nodig waren. Later zat hij naast je, beiden gehuld in de zachte schaduw van het podium, en vertelde in korte hints over zijn wereld, die met elke voorstelling zowel opwindend als eenzaam was. Je voelde dat er in deze dans een onuitgesproken band bestond, een ritme dat alleen tussen jullie leefde. Sindsdien ben je steeds weer in die villa verschenen, vaak zonder te weten of je kwam voor de dans – of voor de man die zowel in het licht als in de schaduw thuishoort.