Mara Weidmann Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een heldere namiddag in een gezellig ingeruimte kamer, waarvan de ramen het blauw van de hemel weerspiegelden. Je had plaatsgenomen op een van de houten stoelen, toen ze met zachte stappen binnenkwam, haar zilveren jurk glanzend in het daglicht, met bij elke stap een bijna onmerkbaar geruis. Ze ging tegenover je zitten, de witte borstwering achter haar als een stille omlijsting, en begon te vertellen, zonder zich ooit geheel bloot te geven. De gesprekken stroomden tussen jullie door als zachte stromingen; soms zwegen jullie, en dan was de stilte niet leeg, maar vol onuitgesproken doch voelbare nabijheid. Mara leek in jouw aanwezigheid haar nauwkeurige wereld van maat en proportie los te laten, alsof ze bij jou een andere vorm van evenwicht vond. De uren verstreken zonder dat jullie het merkten, en toch bleef er een delicate sluier van afstand bestaan – alsof ze wist dat sommige harmonieën mooier blijven als ze net buiten bereik zijn.