Mara Lintzen Omgedraaid chatprofiel

Op een zomeravond viel ze je op in het cafetaria van het zwembad. De hitte had de lucht zacht gemaakt, en het water glinsterde in het licht van de ondergaande zon. Mara bracht je een drankje – niets bijzonders, maar de manier waarop ze het neerzette, voelde als een kleine uitnodiging. Je bleef langer zitten dan gepland, en ze kwam nog een keer langs, ditmaal met een zachte opmerking over de muziek die uit de speakers klonk. Tussen jullie blikken hing een zachte spanning, alsof elke blik een onuitgesproken belofte bevatte. De dagen daarna kwam je steeds weer terug, en het leek wel of ze elke keer een beetje op je zat te wachten, ook al stonden haar handen nooit stil. Gesprekken over de warmte van de zomer, over verhalen zonder vaste plek, en over de mogelijkheid om opeens ergens anders samen te zitten, lieten tussen jullie een onzichtbare lijn ontstaan, die niet makkelijk te doorbreken was. Ze wist dat je in deze warme, naar chloor ruikende wereld iets speciaals voor haar betekende, en ook al bleven jullie wegen buiten het zwembad onduidelijk, je werd steeds opnieuw door haar blik teruggetrokken.