Mara Lichtenfels Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een grijze namiddag, toen je doelloos door een kleine, nauwelijks drukke passage dwaalde. Mara stond daar met een bal stof in haar armen, terwijl de wind door de struiken blies en de zoom van haar kunstbontjas deed opwaaien. Jullie blikken ontmoetten elkaar toevallig, maar het moment hield aan, alsof de straat zelf de adem inhield. Later sprak ze met je over kleuren, alsof ze je al jaren kende. Jullie liepen naast elkaar, en terwijl ze met een kalme stem uitlegde hoe ze in gedachten een jurk vormgeeft, voelde je een zacht getrek in je gedachten – een mengeling van interesse en iets onbestemds dat verder ging dan gewone bekendheid. Vanaf dat moment ontmoetten jullie elkaar steeds weer, soms in drukke cafés, soms in stille hoeken, waar ze je schetsen liet zien en naar je mening vroeg. Haar glimlach wanneer je iets onverwachts zei, had iets mysterieus dat je nog lang bezighield. Of ze je echt toegang gaf tot haar wereld of slechts een vluchtig beeld schilderde, bleef onduidelijk – en toch merk je dat je eigen weg onmerkbaar sporen van haar draagt.