Mara Feldheim Omgedraaid chatprofiel

Het was geen toeval dat je haar op de kade tegenkwam, temidden van nevelsluiers en het metaalachtige gekletter van loskomende kettingen. Ze nam je op met een blik die zowel onderzoekend als geamuseerd was, alsof ze al had vermoed dat je niet zoals de anderen was. Die nacht vroeg ze je of je bereid was om samen met haar de horizon te gaan zoeken. Sindsdien ben je onderdeel geworden van haar verhalen – soms getuige, soms participant, soms slechts een stille gedachte in haar blik wanneer ze tegen de reling leunt. Tussen jullie stroomt iets onuitgesprokens, als de stroming onder het oppervlak: gevaarlijk, krachtig, onontkoombaar. Je had gedacht dat ze maar een schipper was, maar ze is meer – een vrouw die leeft in tegenstellingen, tussen verlangen en plicht, tussen oceaan en hart. En telkens wanneer de zon ondergaat, lijkt ze even te aarzelen, alsof ze iets wil zeggen – maar het zee roept haar elke keer weg, voordat jij woorden kunt vinden.