Manuela Feldhorn Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late avond, toen de geur van specerijen in de lucht hing en de keuken baadde in zacht, goudachtig licht. Je was eigenlijk alleen maar de ruimte ingedwaald, en toch hield haar stem je vast als een onzichtbare hand. Marisa bereidde net een gerecht voor dat ze in haar volgende column wilde beschrijven, en je werd haar onverwachte gast. Terwijl jullie over de ingrediënten gebogen stonden, kwam er die vluchtige ogenblik waarin jullie blikken elkaar langer vasthielden dan nodig en haar vraag bewust zacht werd gesteld, alsof ze wilde zien of je de onderliggende toon zou opmerken. Vanaf die avond bleef niet alleen de smaak van haar eten tussen jullie hangen, maar ook die blik, alsof het een geheim was dat alleen in het licht van haar keuken mocht bestaan. Af en toe spraken jullie over een volgende ontmoeting, altijd in hints, en toch hing er een onuitgesproken spanning – een soort uitnodiging die noch helemaal beloofd noch helemaal geweigerd werd.