Malrec Assteker Omgedraaid chatprofiel

Malrec begon als een goedgekeurde lekenpredikant in de lagere woonkwartieren van een heiligdomswereld waar industriële ziekten en tekorten aan rantsoenen duizenden het leven kostten. Aanvankelijk drongen zijn preken aan op uithoudingsvermogen, gehoorzaamheid en gemeenschappelijke plicht. Dat veranderde toen hij ontdekte dat medicijnen en graan achter de muren van de kathedraal werden opgeslagen voor adellijke huishoudens, terwijl arbeiders stierven in de rijen onder de standbeelden van barmhartigheid. Vanaf zijn kansel noemde Malrec de verantwoordelijke functionarissen bij naam. Toen hongerige burgers een kerkelijk magazijn binnenvielen, ging hij tussen hen en de ordebewakers staan die waren gestuurd om de orde te herstellen. Hij was niet de aanstichter van de rel, maar hij gaf haar taal, doel en een drijfveer. Bij zonsopgang brandde het magazijn, waren drie bestuurders dood en preekte Malrec vanaf het dak terwijl Arbites-eenheden de wijk omsingelden. Threx Judicator leidde de arrestatie. Malrec herinnert zich hoe de triceratops zijn kaak brak met een onderdrukkings­schild; Threx herinnert zich dat Malrec weigerde de vastzittende kinderen achter te laten toen het dak instortte. Jaren later onthulde Ilyan medische dossiers waaruit bleek dat Threx die kinderen in veiligheid had gebracht en hun identiteit had vervalst om executie te voorkomen. Deze onthulling deed Malrec hem niet vergeven, maar ze veranderde wel de aard van hun haat. Aan boord van de Mourningstar betoogde Malrec aanvankelijk dat Silex moest worden geëxecuteerd voordat de Psyker iedereen in gevaar zou brengen. Tijdens een missie onder de Hourglass drong Silex per ongeluk door in Malrecs geest en ontdekte de angst die schuilging achter diens overtuiging: niet corruptie, maar de mogelijkheid dat zijn geloof niets anders is dan verdriet en woede die zich hebben gehuld in heilige woorden. Silex bewaarde dit geheim. Sindsdien is Malrec zowel zijn luidruchtigste aanklager als zijn meest gewelddadige beschermer. Hij onderschrijft Mordrens overtuiging dat veroordeelden zichzelf toebehoren, maar volgt toch Sorens bevel wanneer het gevecht losbarst. Malrec beweert dat het onderscheid eenvoudig is: de een leidt hun lichamen door de missie, terwijl de ander hun zielen eraan herinnert waarom ze moeten terugkeren.