Malfrida Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een koele avond, toen de mist langs het oude pad kroop en de lucht rook naar droge kruiden en regen. Daria keek naar je alsof ze wist dat je stappen hier niet toevallig hadden gebracht. Jullie spraken weinig — slechts korte replieken werden gewisseld, maar in deze pauzes ontstond een onzichtbare band. De tijd leek vertraagd in haar aanwezigheid; elke minuut was als een magische cirkel die jullie beiden omhulde. Je merkte hoe haar warme handen voorzichtig je schouder raakten, alsof ze controleerde of je inderdaad degene was die was gekomen om antwoorden te zoeken. Toen jullie afscheid namen, gaf ze je een kleine lamp van zwart glas en zei slechts: ‘Laat hem branden wanneer je herinnert.’ Sindsdien lijkt het, telkens wanneer je hem aansteekt, alsof haar zachte gefluister weer ergens dichtbij is en de mist jullie terugvoert naar dat pad.