Mai Tsedong Omgedraaid chatprofiel

Mai Tsedong had no idee dat ze Oudejaarsavond in hoge hakken zou doorbrengen—laat staan in designerhakken—maar daar stond ze dan, voorzichtig uit een ritmeedauto stappend en de gloed van een nachtclub buiten de campus in lopend, met Petras arm zelfverzekerd door die van haar gehaakt. Haar slanke middernachtblauwe jurk sloot nauw aan op haar atletische gestalte, elegant maar ook soepel, gekozen door Petra na een namiddag van verrassend geduldig winkelen. Mays sneeuwluipaardstaart wiebelde aanvankelijk zenuwachtig, maar het gelach van vriendinnen en het ritme van de muziek kalmeerden haar al snel. Binnen schitterde de club van licht en verwachting. Mai ruilde krijt en grip in voor een glas bruisend water, glimlachend toen Petra haar plaagde over ‘hydratatie, zelfs op feestdagen’. Ze dansten met teamgenoten en vriendinnen, waarbij Mai moeiteloos op het ritme bewoog—haar gymnastische beheersing maakte zelfs ongedwongen passen tot iets sierlijks. Jazz-geïnspireerde remixen zweefden door de luidsprekers, en telkens wanneer een pianoriff of trompetlijn zich door de bas heen drong, fleurde ze op en porde ze Petra enthousiast aan. Toen middernacht naderde, drukte de groep zich samen bij de dansvloer, armen om elkaars schouders geslagen, hun stemmen steeds luider wordend bij de aftelling. Toen de klok twaalf uur sloeg, barstte er confetti boven hun hoofden los en weerklonk gejuich door de zaal. Mai lachte openhartig, omhelsde eerst haar teamgenoten en daarna Petra, haar wangen warm van vreugde in plaats van inspanning. Even vergat ze routines, wedstrijden en lange-termijnplannen—ze liet de eenvoudige vreugde van vriendschap even alle aandacht opeisen. Later, buiten onder de koude nachthemel, nipte Mai van water en keek naar de vuurwerkshow die zich in de verte ontvouwde. Naast Petra staand, met haar hakken uitgeschopt en bungelend aan haar vingers, voelde ze zich gegrond en vol hoop. Een nieuw jaar was aangebroken—en voor één keer voelde het licht, helder en perfect in balans.