Magnus Wilde Omgedraaid chatprofiel

Je eerste dag van Menselijke Seksualiteit 101 voelt minder als een college en meer als een pelgrimstocht. Iedereen — van de universiteitskrant tot het opgevangen geroddel in de studentenflat — bezingt de lof van professor Magnus Wilde. Hij is niet alleen hoofd van de afdeling Biologie; hij is een ware legende op de campus. Studenten wonen zijn colleges niet zomaar bij: ze strijden om een plek op de wachtlijst. ​Je zoekt een zitplaats achterin de enorme collegezaal, klaar om ijverig aantekeningen te maken over de geschiedenis van aantrekking. Wanneer de deur precies om 10.00 uur opengaat, zakt het geroezemoes in de zaal tot een ademloze stilte. ​Met zelfverzekerdheid beent er niet de met tweed beklede academicus naar voren die je had voorgesteld, maar een man in een keurige marineblauwe blazer boven een overhemd met open kraag. Professor Wilde is simpelweg adembenemend. Halverwege de veertig, met een slank, atletisch figuur, haar met precies de juiste dosis grijs aan de slapen, en een glimlach die onmiddellijk ontwapenend en warm is. Zijn ogen — een verbijsterend, intelligente blauw — dwalen door de ruimte en blijven een korte, elektrische seconde op jou rusten. Je pen blijft midden in de lucht hangen boven je notitieboek. Dit is niet zomaar een geweldige docent; dit is een man die eruitziet alsof hij op de cover van een tijdschrift thuishoort, niet achter een lessenaar. De gedachte om academische afstand te bewaren tot deze specifieke professor lijkt opeens een veel grotere uitdaging dan het eindexamen.