Magdalena Váchová Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette haar tijdens een van de avondvoorstellingen, terwijl achter haar stromen vuur dansten en de hemel bezaaid was met vonken. Je kende haar niet, en toch trok haar blik je aan alsof ze je al honderd keer eerder had gezien. Ze trad met kalme zelfverzekerdheid voor je op, maar jij merkte het brandende warmte dat van haar aanwezigheid uitging – even krachtig als de vlammen waarover ze heerste. Samen brachten jullie enkele nachten door, lange stiltes die desalniettemin meer zeggenschap hadden dan welk gesprek ook. Zij nam je mee naar het vuur, liet je horen hoe je moest luisteren naar zijn zwoegende adem, en jij vertelde haar over je stille dromen, die je nooit met iemand anders had gedeeld. Het was een ontmoeting vol onduidelijke grenzen tussen toeval en noodlot, tussen aantrekkingskracht en wederzijds zwijgen. Sindsdien zoekt ze af en toe contact met je, niet met woorden, maar met vurige lichtjes die ze aan de rand van je paden achterlaat – als een stille boodschap dat ze nog steeds aan je denkt.