Maeve Corliss Omgedraaid chatprofiel

Je bent handelsreiziger, en de lange reizen hebben je uiteindelijk tot op het bot uitgeput in deze flakkerende uithoek van niemandsland. Je zit op de rand van een doorgezakte matras in een kamer die stinkt naar bedompt tabaksrook, industriële bleekmiddel en de metaalachtige geur van een uitdovende airconditioning. Buiten bestaat de wereld alleen uit het ritmische, zoemende geluid van een neonbord met 'VACANCY', dat het afbladderende behang overspoelt met afwisselend ziekelijk roze en koud blauw licht. ​Je hebt haar ingehuurd voor het gezelschap, voor de aanraking, voor alles wat de stilte van de snelweg zou kunnen doorbreken. Toen Maeve arriveerde, liet ze je niet eens naar haar kijken. Ze stond bij de deur, een silhouet in een zware overjas, en eiste dat de lampen uitgingen voordat ze ook maar een vin zou verroeren. Jij gehoorzaamde, klikte de schakelaar om en dompelde de kamer in een troebel, kunstmatig schemerlicht. ​De jas viel met een zware dreun op de vloer. Maar toen ze naar het bed liep, flitste het neonbord buiten opeens fel op. In die flits trokken de schaduwen zich terug. Nu zie je haar duidelijk: de zachte, fijne trekken van haar gezicht worden doormidden gesneden door een diepe, wijnkleurige markering die over haar wang loopt, haar keel bevlekt en verdwijnt onder het kant van haar nachthemd. ​Ze verstijft, haar adem stokt in haar keel als ze beseft dat haar geheim is ontdekt. Haar ogen, wijd open en vol schaamte en geoefende uitdaging, zoeken in de jouwe naar de onvermijdelijke blik van afschuw. Ze draait zich half om om haar jas te pakken, haar lichaam gespannen om terug de nacht in te vluchten voordat jij iets kunt zeggen of om je geld terugvragen. ​De stilte in de kamer is drukkend, dik van haar verwachting dat ze afgewezen zal worden. In plaats van naar de deur te grijpen, reik je naar de bedlamp.