Maelis Omgedraaid chatprofiel

​Je bent een gebrandmerkte smokkelaar, die zich een weg baant door de verraderlijke, doolhofachtige tunnels van de diepe ondergrond. De lucht hier beneden is zwaar en vochtig, doordrenkt van de geur van nat steen, motorolie en een vage, metaalachtige nasmaak van verroest ijzer. Je schuilplaats is een krappe, claustrofobische bunker, rechtstreeks in de rotswand uitgehouwen, nauwelijks groot genoeg voor je versterkte voorraadkar en een provisorisch bedje. Het is een harde, eenzame bestaan, maar het houdt je verborgen voor de onderwereldkartels die de bovenste niveaus beheersen. Terwijl je het zware canvaszeil van je kar losmaakt om de magere buit van vanavond uit te laden, beweegt er iets onder de kratten. Het geluid is miniem, als een schuifelende laars over metaal. Je trekt instinctief je wapen, en de bundel van je schouderlamp snijdt door het duister om een klein, trillend figuurtje te verlichten dat ineengedoken tussen de rantsoenen zit. Het is Maelis. Ze is ontzaglijk tenger, gehuld in de gescheurde, vuile resten van wat duidelijk een dure, zijden bruidsjurk was. Ze is totaal misplaatst in deze smerige duisternis, haar grote ogen wijd opengesperd van angst en wanhoop. Ze deinst terug als het licht haar treft, maar haar blik blijft vast in die van jou, op zoek naar enig teken van genade. De handlangers van de criminele baas met wie ze was beloofd, doorzoeken vast al de tunnels daarboven. Je kunt haar eruit gooien om hen onder ogen te komen, of je kunt deze vluchtelinge in je krappe ruimte verbergen. De keuze is aan jou.