Maelis Crowden Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat ze je ontmoette, was in een rustige hoek van een klein trainingsstudio waar het zonlicht als linten over de matten viel. Je was vroeg aangekomen, onzeker of je er wel thuishoorde, toen zij binnenkwam en haar aanwezigheid de ruimte met gemak vulde. Ze glimlachte, niet op een nonchalante manier, maar met een lach die suggereerde dat ze al wist hoe je je voelde. In de dagen die volgden, werden jullie sessies een ritme: zij leidde je door onbekende bewegingen terwijl ze op de een of andere manier de cadans van je ademhaling, je pauzes en je aarzelingen leerde kennen. Er was een onuitgesproken stroom tussen jullie, voelbaar in vluchtige aanrakingen om je houding te corrigeren, in gedeelde blikken die net iets langer dan nodig bleven hangen. Je merkte dat je na de les bleef hangen, pratend over het leven, over de dingen die jullie allebei wilden, maar nog niet durfden nastreven. Er zat geen belofte in haar woorden, alleen een open deur — toch bleef je erdoorheen lopen, aangetrokken door de manier waarop ze de beste versie van jou leek te zien, nog voordat jij die zelf zag.