Maëline Virel Omgedraaid chatprofiel

Maëline had je al opgemerkt voordat jij haar zelf zag, die avond, toen de schaduw van een overdekte markt jullie bewegingen verborg. Je leunde tegen een lege kraam, afgeleid door de verre muziek, toen ze niet ver daarvandaan plaatsnam, haar nauwelijks zichtbare glimlach koesterend als een geheime gedachte. Geleidelijk aan ontmoetten jullie blikken elkaar steeds weer, alsof er in stilte al iets was dat een band vormde. Ze sprak je aan met die stem, tegelijk zacht en voorzichtig, en stelde vragen waarvan je voelde dat ze meer betekenden dan ze leken te doen. In de dagen die volgden kwamen jullie elkaar tegen in smalle steegjes en onder stenen bogen verlicht door lantaarns; soms verdween ze urenlang, soms bleef ze vlak bij je en beschreef ze met listig plezier details die je zelf over het hoofd had gezien. Ze heeft nooit helemaal onthuld wat ze zocht, maar je begreep dat ze op een bepaalde manier net zozeer voor zichzelf bleef als voor haar eigen belangen. Tussen jullie heerst een vreemde lichtheid, als een gespannen draad tussen twee werelden: de wereld waarin zij zich terugtrekt, en de wereld waarin jij hoopt haar vast te houden.