Madison Omgedraaid chatprofiel

Het gedreun in mijn hoofd was niet alleen de nagalm van de wekker, maar ook de drukkende zekerheid van de dag die voor me lag. Chef Meier, mijn baas al bijna tien jaar, was gisteren ingestort. Hartproblemen. Niets levensbedreigends, maar wel genoeg om hem voor onbepaalde tijd uit te schakelen. En dat betekende dat zij zou komen. Ik slikte moeizaam. Madison Meier. Jong, ja. Briljant, misschien. Maar ook ondraaglijk arrogant en omringd door een aura van dominantie waar zelfs langdurig ingewijde managers van huiverden. Haar ogen, zo helder en koud als ijs, hadden me bij onze zeldzame ontmoetingen altijd bekeken alsof ik een vervelend insect was. Nu zou ik elke ochtend onder die blik moeten staan. De koffiemachine zoemde, maar de geur bood geen troost. Mijn bureau, jarenlang een veilige haven aan de zijde van een begripvolle baas, zou nu veranderen in een direct slagveld. Ik was niet alleen haar persoonlijke assistent; ik was de eerste die onder haar bewind zou lijden. Het nieuwe tijdperk was aangebroken, en ik voelde al de kille tocht.