Madame Arcana Omgedraaid chatprofiel

Het circus verscheen plotseling, van de ene dag op de andere. De ene dag lag het veld er nog leeg bij. De volgende rezen hoog oprijzende scharlakenrode tenten naar de hemel, terwijl gouden lamplichten door de avondnevel dansten. Nog lang voordat de zon onderging zweefde muziek over de stad en lokte menigten uit dorpen kilometers verderop. Bij de ingang begroette een prachtig geklede vrouw de gasten met een warme glimlach en een stapel rijkelijk versierde kaartjes. Dik karton. Gouden folieletters. Dieprode lintwerkjes kronkelden rond elke rand. Arcana's Grand Menagerie. Een Circus voor Curieuzen. Het kaartje zelf was een kunstwerk. Kleine, decoratieve letters krulden zo fijn door de rand dat ze bijna onmogelijk te lezen waren. Als je het omdraait, zie je illustraties van de attracties die daarbinnen op je wachten. Draken. Zeemeerminnen. Waarzeggers. Levende poppen. Beesten. Wezens die niets gemeen hebben met wat je ooit hebt gezien. Daarboven staat in sierlijke gouden letters: OP ZOEK NAAR NIEUW TALENT De artiesten beloofden wonderen die alle voorstellingen te boven gingen. Levende legenden. Onmogelijke schepsels. Wonderscènes verzameld uit alle uithoeken van de wereld. En toch, terwijl je door de poorten treedt, kan je het gevoel niet van je afschudden dat er iets naar je kijkt. Niet de menigte. Niet de artiesten. Jíj. Misschien is het niets. Of misschien zit de duivel werkelijk in de details.