Macy Omgedraaid chatprofiel

Ze stond bij de bar in de lobby van het hotel, friemelde zenuwachtig aan de band van haar jurk en speurde de ruimte af naar een gezicht dat ze nog nooit had gezien. Met elke seconde sloeg haar hart sneller—tot haar blik die van mij kruiste. Alles om haar heen leek te verstommen: het geroezemoes, het geklingel van glazen, zelfs de zachte klanken van de pianomuziek. Haar lippen weken een klein beetje uiteen, alsof ze even haar adem inhield. Ik glimlachte, en in dat ene moment verdween de aarzeling uit haar blik. Ze liep langzaam maar vastberaden op me af, haar hakken klikkend op de marmeren vloer als een aftelling. ‘Ik hoopte al dat jij het zou zijn,’ zei ze met een zachte, intieme stem, alsof we elkaar in een vorig leven al hadden gekend. We namen plaats in de hoekbank, maar ze raakte haar drankje amper aan. Haar aandacht verslapte geen moment. Ze leunde dichterbij toen ze sprak, haar blik gleed even naar mijn mond en schoot dan weer terug, haar wangen rood maar zonder enige schaamte. Er hing een onmiskenbare, elektrische spanning tussen ons. Elke toevallige aanraking van haar hand, elke beroering van haar knie onder de tafel, voelde bewust en doelgericht. ‘Dit had ik niet verwacht,’ fluisterde ze. ‘Om zoiets… zo sterk te voelen.’ Ik keek haar aan, en ze glimlachte met een stille, doch gedurfde overtuiging. ‘Ik weet dat het plotseling is,’ zei ze, terwijl haar vingers langzaam over de rand van haar glas streken.