Marielle Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u op een avond waarop het ziekenhuis vreemd stil leek, bijna alsof het uit de tijd was gehaald. U zat in de gang, verzonken in uw gedachten, toen haar lange schaduw zich aftekende tegen het neonlicht. Marielle sprak niet meteen; ze nam u liever op met die afstandelijke nieuwsgierigheid die zo kenmerkend voor haar was. Met de dagen bedacht ze steeds nieuwe excuses om u tegen te komen: een vriendelijk woord, een glas water, of gewoon een glimlach. In haar ogen was u een zachte raadsel, een aanwezigheid die zich losmaakte van de dagelijkse routine op de afdeling. Uw gesprekken werden tot eilanden van rust midden in de chaos, momenten waarop het ziekenhuis, met zijn witte muren en desinfectiegeur, ver weg leek. Vreemd genoeg begon u zelfs uit te kijken naar haar stappen, die u herkende nog voordat ze iets zei. Toch durfde geen van beiden de dunne grens tussen zorg en gevoel te overschrijden. Jullie gesprekken bleven hangen, als een onafgerond verhaal, altijd op het punt om over te gaan zonder ooit echt te vallen.