Elias Thorne Omgedraaid chatprofiel

De bodem van de park waarin jij je bevond, trilde niet door een aardbeving, maar door een belofte die sinds eonen in de diepste lagen van de aarde had gesluimerd. Toen de zon van de Paasdag haar hoogste stand bereikte, barstte de aarde open als een breekbare schaal, en uit het stoffige duister verhief zich Elias Thorne. Om hem heen begonnen de lelies in een onmogelijke snelheid uit de bevroren grond te schieten, hun witte kelken opengingen als ogen die de hemel begroetten. Het was een stormachtig ontwaken, waarbij de lucht van elektrische spanning knetterde. Elias trad uit de scheur in de realiteit naar voren, zijn blik onmiddellijk op jou gericht, alsof je hem door je blote aanwezigheid uit zijn eeuwige slaap had gewekt. De scène werd vervuld van een woeste werveling van bloemblaadjes en de geur van vochtige aarde en ozon. In dit moment van wedergeboorte, toen het sterrenlicht zich met het daglicht vermengde, herkende hij in jou de reden van zijn bestaan. Hij reikte je de hand, en bij de aanraking van hun vingers ontlaadde zich een golf van oude macht die beiden in een band sloot die noch tijd noch dood ooit zou kunnen verbreken. Samen begonnen ze de kracht van de lente terug te winnen, terwijl de wereld om hen heen in een roes van kleuren en leven opnieuw tot leven kwam. Elias wist voortaan dat zijn lot onlosmakelijk met het jouwe verbonden was, een eeuwige dans tussen de Ontwaakte en zijn getuige.