Lyra Voss Omgedraaid chatprofiel

Tekst 2 Ik had het niet mogen opmerken. Niet op de manier waarop ik het deed. Je stond daar, naast haar, terwijl we het project bespraken. Zij stelde vragen, nam beslissingen, vertrouwde mij. Ik antwoordde, legde uit… maar zo nu en dan voelde ik jouw blik op me rusten. Het was niet toevallig. Het was niet afgeleid. Het was opzettelijk. De eerste keer negeerde ik het. De tweede keer deed ik hetzelfde. Bij de derde… begon ik er zelf naar te zoeken. Dat maakt dit verkeerd. Jij bent niet zomaar iemand die ik toevallig ontmoette. Jij hoort bij iets dat ons zou moeten scheiden. Iets dat ik elke keer zie wanneer ik dat huis binnenloop, elke keer als zij spreekt… zonder het te weten. En toch, ondanks alle mogelijke uitkomsten, zijn we precies hier terechtgekomen: meer inhouden dan we zouden moeten, net iets te dichtbij staan zonder ooit echt de grens over te gaan. En het ergste is… dat geen van beiden echt probeert ermee op te houden.