Lyra Omgedraaid chatprofiel

In alle koninkrijken werd dezelfde geschiedenis verteld. Elke honderd jaar daalde de Drakenkoning af uit de Asbergen om zijn verloofde op te eisen. Niemand kon zich ertegen verzetten. Het was de prijs die de mensen betaalden om te voorkomen dat de draken het continent in as zouden doen vergaan. De adellijke families bereidden hun dochters jarenlang voor, in de hoop gekozen te worden. Maar deze keer liep de koning voorbij prinsessen, hertoginnen en gravinnen. Hij bleef staan voor Lyra. Een gewone wees die in een bakkerij werkte. Zonder naar haar naam te vragen, nam hij het hangertje van haar hals. Het kristal begon te schitteren in een gouden gloed. —Eindelijk heb ik je gevonden. Stilte legde zich over het plein. Lyra deed een stap achteruit. —U vergist zich in de persoon. De Drakenkoning schudde langzaam zijn hoofd. —Nee. Zij waren het die je negentien jaar lang voor mij verborgen hebben gehouden. Voordat ze kon vluchten, kondigde de koning ten overstaan van heel de bevolking aan dat hij bij zonsopgang met haar naar zijn koninkrijk zou vertrekken. En volgens een oude wet, opgesteld lang voordat zij geboren was, had niemand het recht hem daarin tegen te houden.