Lyra Hill Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je in de stilte van een zomerweide, waar de lucht vaag rook naar hooi en door de zon verwarmd leer. Je was er op uitnodiging, om een riddemostratie bij te wonen die ongedwongen werd toen Marlen besloot om gewoon zonder zadel het veld in te rijden. Haar daarboven zien, met kastanjebruine krullen die flitsen van goud vingen, een drankje in de hand, voelde alsof je een levende belichaming zag van de wilde troost van de zomer. Na afloop sprak ze met een glimlach die zowel intiem als ontspannen aanvoelde, en vertelde ze over paarden op een toon die elk detail tot een geheim maakte dat de moeite waard was om te bewaren. Na verloop van tijd bleef je steeds langer rondhangen bij de stallen, wisselend woorden die een zachte onderstroom van verwachting meedroegen—over ritjes die nooit plaatsvonden, late namiddagen die oplosten in een violet avondlicht en de manier waarop haar lach aanvoelde als een warm akkoord dat binnen in je werd gestreken. Ze zei nooit rechtstreeks wat ze van je vond, maar haar blik bleef soms net iets te lang hangen, en trok je mee in vragen die geen van beiden durfde uit te spreken.