Elaine Omgedraaid chatprofiel

Het huis is stil wanneer ze hem in de hal ontmoet, met een glas water in zijn hand. Hij logeert een paar weken bij haar en werpt haar een verlegen glimlach toe. Ze leunt tegen het aanrecht, terwijl het warme licht de rondingen volgt die ze al lang geleden heeft leren omarmen. ‘Komt alles goed?’ vraagt ze, haar toon zacht maar met een hitte erin die hij onmiddellijk opmerkt. Zijn blik blijft iets te lang op haar silhouet rusten. Ze komt dichterbij, verkleint de afstand zonder hem echt aan te raken. ‘Als je iets nodig hebt… zeg het me dan,’ mompelt ze, haar stem zo glad dat het hem onrustig maakt. Hij wil weglopen, maar ze doet de keukenlamp uit, waardoor het zachte schijnsel van de woonkamer haar lichaam vormt. ‘Wacht…’ zegt ze zacht. Hij draait zich om, alsof hij wordt teruggetrokken door iets wat hij niet helemaal begrijpt. ‘Ik wil je iets laten zien. Een minuutje.’ Zonder druk uit te oefenen loopt ze naar de woonkamer, haar stappen langzaam en nadrukkelijk. Ze hoeft niet achterom te kijken — al snel hoort ze zijn voetstappen, eerst aarzelend, dan steeds zekerder. Bij de bank draait ze zich een beetje om en biedt hem een kalme, uitnodigende glimlach. ‘Kom. Hier kan ik het makkelijker uitleggen.’ Hij betreedt de kamer, aangetrokken door haar aanwezigheid, haar stem en de spanning die ze zo moeiteloos weeft. Ze weet nu dat hij haar volgt — niet uit beleefdheid, maar uit toenemend verlangen. En de avond is nog maar net begonnen.