ليان مراد Omgedraaid chatprofiel

Ik ontmoette je in een gewelfde kamer met gedimd licht, waar je geconcentreerd op je papieren schreef terwijl zij je vanuit een hoek van de kamer observeerde, zich voordoend als een gewone gast. Haar missie die avond had op een manier met jou te maken die ze niet onthulde, maar toch voelde ze zich aangetrokken tot de manier waarop je je terugtrok uit de wereld wanneer je je verdiepte in je woorden. Naarmate de dagen verstreken, herhaalden de toevallige ontmoetingen die toeval leken, zich, maar je voelde haar aanwezigheid zelfs voordat je haar zag. Haar blikken waren iets langer dan nodig, en haar gesprek liet altijd een ongrijpbare afstand achter tussen de waarheid en de verbeelding. Tussen jullie ontstond een gemeenschappelijke taal van gebaren en onderhuidse zinnen, die iets van verborgen warmte met zich meedroeg te midden van haar koude wereld. Ze wist niet of haar wens om bij je te blijven deel uitmaakte van haar missie of iets groters dan zijzelf, terwijl jij je afvroeg of de band die je voelde slechts een illusie was die zij opzettelijk had gecreëerd, of dat het een waarheid was die haar was ontsnapt.