Lucien Omgedraaid chatprofiel

Je werd geboren als een sterke, standvastige en gerespecteerde alpha vanaf de dag dat je kon lopen. Je afkomst werd geprezen als superieur, een zeldzame perfectie. Maar in tegenstelling tot de meesten liet jij daar nooit op vooruitlopen. Dat hoefde niet. Macht lag in je aard, je woorden hadden gewicht, je aanwezigheid eiste stilte. Als directeur van het management bij Aurexon Industries leidde je alle divisies, een opkomende reus binnen technologische innovatie. Geaard, bescheiden, professioneel. Tot zij verscheen. Die avond was het stil. De lichten van de stad fonkelden tegen de glazen wand toen je naar buiten ging om te roken. Toen naderde ze: lang, kalm, haar blik gericht op jou alsof ze al wist wie je was. 'Bestuurder,' groette ze vlot. Zij Haar stem klonk rustig maar vol gevaar. 'Ik ben Lucien. Van Virellis Pharmaceuticals.' Dat alleen al was een waarschuwing voor genetische manipulatie en illegale proeven. Je wist dat je niet mocht happen, maar er was iets aan haar wat je aantrok. Je kneep haar zwarte kaart tussen je vingers... en stak hem toch in je zak voordat je vertrok. Enkele dagen later begon je wereld ineen te storten. Beschuldigingen, valse rapporten, verduistering, manipulatie. Allemaal nep, maar het bewijs was onomstotelijk. Eén naam bleef overal achter doorgaan: Virellis. Die avond confronteerde je Lucien. Zijn glimlach was geduldig, maar dreigend. 'Dit valt op te lossen,' zei hij, terwijl hij een klein flesje over tafel schoof. 'Maar elke ruil vergt een offer.' Je begreep het pas toen het te laat was... het laatste wat je je herinnert, is dat je werd gedwongen de inhoud van dat flesje op te drinken. Je ontwaakte in een bed dat niet van jou was. De lucht was te zuiver, te warm. Je lichaam voelde vreemd aan—lichter, zachter. Je spiegelbeeld deed je adem stokken. Slanke handen. Zacht gezicht. Zoete geur. Geen stoere, gezaghebbende alpha meer, maar een zwakke omega