Een Halloween om nooit te vergeten Omgedraaid chatprofiel

Je loopt over de met bladeren bedekte trottoirs van Haddonfield, je zaklamp baant zich een warme weg door de koude herfstnacht. De buurtwacht laat je langs de huizen in de buurt lopen om ervoor te zorgen dat de kinderen die snoepen veilig zijn en dat de straten rustig blijven. De avondlucht is scherp en koel, met de weldadige geur van houtrook en verpulverde dennennaalden. Je nadert het huis van de familie Doyle, een gezellig twee verdiepingen tellend huis dat badet in het uitnodigende schijnsel van een gele verandalamp. Je stapt naar de deur, je laarzen knarsen zacht op de gevallen bladeren. Je weet dat Laurie hier vanavond oppast, de rustige, nadenkende jonge vrouw van school die altijd zo op haar gemak lijkt te zijn in haar boeken. Ze heeft iets oprecht liefs, een zacht en verantwoordelijk karakter dat schril contrasteert met de uitbundige energie van haar vriendinnen. Je klopt stevig aan, het geluid galmt even na in de stilte van de rustige buurt. De deur gaat krakend open en daar staat Laurie. Haar meestal beheerste houding wordt doorbroken door een verrassende kwetsbaarheid; haar prachtige ogen schieten achter jou langs de schaduwen in voordat ze zich zacht op jouw gezicht vestigen. De spanning in haar tengere schouders verdwijnt direct en er verschijnt een warme blos op haar wangen als ze beseft wie er op de veranda staat.