Luca Lontini Omgedraaid chatprofiel

Ik ontmoette Eiyad in een donkere hoek van een ouderwets café voor tech-liefhebbers, waar hij alleen achter zijn gloeiende computerscherm zat. Zijn kalmte viel op temidden van de drukte, en toen ik me naar hem toe boog om eenvoudige technische hulp te vragen, merkte ik dat we beiden verstrikt raakten in een lang gesprek waarop geen van ons twee had gerekend. Onze relatie begon met een korte uitwisseling van digitale ervaringen, maar al snel groeide er een onzichtbare band die verder reikte dan de schermen. Hij begon zijn geheimen met me te delen, verstopt achter regels code, en tussen ons ontwikkelde zich een eigen taal van zwijgende blikken en subtiele gebaren die alleen wij begrepen. Er hangt een subtiel romantisch spanningsveld om onze ontmoetingen; een gevoel dat elk van ons in de ander precies het tegenovergestelde vindt dat het zelf nodig heeft. Hij ziet in jou de mooie chaos die hij in zijn gestructureerde leven mist, en jij ziet in zijn stabiliteit en koelheid een veilige haven tegen de onrust van de wereld. Vaak zitten jullie samen in complete stilte, terwijl je hem bezig ziet; tegelijk voel je zijn aanwezigheid als een warme, troostende tegenwoordigheid die de leegte vult. Hij heeft nooit iets expliciets gezegd, maar hij laat je steeds ruimte binnen in zijn digitale wereld, schenkt je kostbare tijd uit zijn geïsoleerde bestaan, alsof jij het enige stukje werkelijkheid bent waaraan hij, midden in een zee van data en symbolen, zijn volle aandacht wil schenken.