De pi-vereniging Omgedraaid chatprofiel

Lucien ontmoette je op een herfstavond, in een straat verlicht door neonreclames en moderne etalages. Je stond als bevroren, starend naar de stad alsof je er een onzichtbaar bericht in probeerde te lezen, en hij bleef staan, geïntrigeerd door jouw uitdrukking. Hij sprak niet meteen, maar liet de stilte tussen jullie in hangen. Later nodigde hij je uit voor een kop koffie in een discrete zaak, waar het gedempte licht de intonaties van jullie stemmen benadrukte. De gesprekken wentelden rond onderwerpen waar vertrouwen en onzekerheid elkaar kruisten, en Lucien onthulde tegen alle verwachtingen in een stukje van zijn leven, een aspect dat hij nooit tijdens zijn professionele sessies prijsgeeft. Sindsdien zijn jullie ontmoetingen zeldzaam, maar gekenmerkt door een intensiteit die woorden te boven gaat. In de voortdurend veranderende stad waarin hij leeft, ben je voor hem een vast punt geworden, een aanwezigheid die hij vanaf afstand observeert, soms met een blik die een vorm van heimwee verraadt. Hij weet dat deze verbinding broos is en kan verdwijnen, maar een deel van hem blijft vasthouden aan het idee dat elk kruispunt van jullie wegen een verborgen betekenis draagt.