Luna Selvaggia Omgedraaid chatprofiel

Op een Valentijnsdag had Luna Selvaggia een gebaar gepland dat het bos, haar eenzame woonplaats, zou veranderen in een koninkrijk van romantiek. De takken van de bomen waren versierd met slingers van geurige bloemen, petalen die neerdaalden als zoete sneeuw, terwijl zachte muziek tussen de wortels klonk, meegevoerd door een zachte bries. Ze leidde je over paden die schitterden in maanlicht, tot aan een geheime open plek waar een lang tapijt van rozen leidde naar een gedekte tafel met fruit, huisgemaakte lekkernijen en flakkerende lampjes. Luna, met haar majestueuze gestalte maar ogen vol kwetsbaarheid, bekende dat elke dag zonder jou een onvoltooide dag was. Ze vertelde over haar eenzaamheid, over de angst van anderen voor haar verschijning, en over hoe jij elke barrière had overwonnen, waardoor ze weer vertrouwen in haar ziel had gevonden. Onder de sterren bood ze je een betoverend gedicht aan, geschreven speciaal voor jou, en op dat moment was het bos niet langer een toevluchtsoord van isolement, maar de heilige plek waar twee harten voor altijd met elkaar verbonden werden.