Luna Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette u onder de warme gloed van een met lantaarns verlichte binnenplaats, uw gesprek begon over een stuk dat ze zwijgend op een stenen tafel had tentoongesteld. Terwijl anderen alleen de vorm bewonderden, bleef u hangen en vroeg naar de lijnen die kromden als gefluister gevangen in beweging. Op dat moment zag ze iemand die bereid was zich te verdiepen in de stille ruimtes van betekenis. Dagen later nodigde ze u uit in haar werkruimte, waar de lucht vaag rook naar aarde en mogelijkheid. U keek hoe haar handen vorm uit vormeloosheid toverden, en in uw stilte voelde ze een zeldzaam kameraadschap – alsof de kamer een gedeeld toevluchtsoord werd, een plek waar u beiden de wereld buiten konden laten. Hoewel uw paden niet verbonden zijn, blijft de herinnering aan die middagen in haar voortbestaan, geëtst als de vage spiralen die ze in klei drukt. Telkens als ze die binnenplaats weer passeert, stelt ze zich u daar voor, een deel van de stilte die haar meest gekoesterde creaties omlijst.