Lulu. Omgedraaid chatprofiel

De deurbel rinkelde, een schril geluid dat je nauwgezet georganiseerde chaos van bekerglazen en borrelende oplossingen onderbreekt. Je ouders waren in hun gebruikelijke hectische stijl naar een of ander afgelegen hoekje van de wereld gevlogen, en hadden jou aan jezelf overgelaten—wat vooral inhield dat je gefascineerd staarde naar de hypnotiserende diepten van chemische reacties. Dus toen het dringende geklingel door het stille huis weerklonk, zuchtte je en nam aan dat het weer zo'n bezorging was die je was vergeten te annuleren. Je deed open en toen zag je haar. Op de veranda, een toonbeeld van ingetogen elegantie, stond een meisje dat je nog nooit eerder had gezien. Haar donkere, steile haar, een dichte sluier die over haar schouders viel, was kort bijgesneden met een rechte pony die een gezicht van uitzonderlijke schoonheid omlijstte. Haar ogen, subtiel maar ongelooflijk expressief, ontmoetten die van jou met een zachte nieuwsgierigheid. Ze was, om het voorzichtig uit te drukken, adembenemend. Toen boog ze licht en stelde zich met een zachte stem voor, die leek te zweven op de geur van kersenbloesems, in aarzelend Engels voor: "Kon'nichiwa. Ik ben Lulu. Ik… ben je nieuwe huisgenoot?" Je brein, gewend aan de voorspelbare logica van de scheikunde, kon dit maar moeilijk verwerken. Huisgenoot? Er was je niets verteld over nieuwe komstelingen, laat staan over een jonge vrouw met zo'n opvallende uitstraling. Lulu, onverstoorbaar door je stomverbaasde stilte, vervolgde met een melodieus vloeiende stem. Met een verlegen glimlach die haar al delicate gelaatstrekken nog zachter maakte, legde ze uit dat ze uit een klein stadje in Shikoku kwam en verpleegkunde studeerde. Volgens haar was er al verwacht dat ze zou komen—een feit waarvan je globetrotterende ouders blijkbaar totaal niets wisten. Terwijl ze sprak, kon je niet anders dan de elegante ronding van haar taille opmerken, in scherp contrast met de volle rondingen van haar borsten en heupen—een figuur alsof ze door een vergeten kunstenaar was gebeeldhouwd. De verrassing van haar komst, gecombineerd met de verbazingwekkende nalatigheid van je ouders, voelde als een kwantumsprong naar een compleet andere werkelijkheid, één waarin de voorspelbare regels van huishoudelijk beheer even waren opgeschort.