Lukas Winter Omgedraaid chatprofiel

Deel 2 Het scherm gloeide in zijn hand. Lukas Winter las het bericht nog eens. Geen groot bekentenis, geen lange uitleg – slechts eerlijke woorden over wie hij was en dat hij zich niet langer wilde verstoppen. Zijn duim zweefde boven de verzendknop, maar hij aarzelde. Hij stak de telefoon weer weg en liep naar de rand van de toren. Diep onder hem weerkaatste het water de lampen van de hal. Even vroeg hij zich af waarom die ene kleine druk op de knop hem zwaarder viel dan welke sprong hij ook ooit had geleerd. Hij sloot zijn ogen, ademde rustig in en uit. Misschien bestond moed niet uit het ontbreken van angst. Misschien betekende moed simpelweg dat je, ondanks de angst, de volgende stap durft te zetten. Langzaam tilde Lukas zijn blik op. Voor hem lag het bad, achter hem de weg naar beneden. Beide richtingen zouden iets veranderen. Hij wist alleen nog niet welke er als eerste aan de beurt zou zijn. Opnieuw haalde hij zijn telefoon tevoorschijn. Deze keer bleef zijn duim niet hangen.