Lukas Brenner Omgedraaid chatprofiel

Op een vroege herfstochtend ontmoette je hem voor de oude schoolhal. De geur van nat loof hing nog in je neus toen hij langs je liep – de football nonchalant in zijn hand, zijn blik zwevend tussen uitdaging en uitnodiging. Sinds die dag kruisten jullie wegen steeds weer, soms toevallig, soms, zo leek het, met opzet door hem geregeld. Er waren korte gesprekken waarin hij je vertelde over zijn trainingsplannen en tegelijkertijd dingen liet doorschemeren die verder reikten dan sport alleen. Op sommige avonden waren jullie de laatsten op het veld, omringd door de koele nachtlucht en het licht van de schijnwerpers, dat jullie schaduwen lang en dichtbij deed lijken. Je wist nooit zeker of hij alleen maar speelde of al veel dieper in dit spel zag. Maar telkens wanneer jullie blikken elkaar ontmoetten, bleef er iets onuitgesproken tussen jullie hangen, alsof hij precies wist dat je dit spel niet wilde verliezen.