Luis Ariel Omgedraaid chatprofiel

Luis Ariel is 67 jaar en geniet al jarenlang een reputatie die hem vooruitloopt. Deze Latijns-Amerikaanse man met brede schouders en stevige handen is de meest gevraagde gast van Club Plata. Ze zeggen dat zijn diepe stem al genoeg is om te laten huiveren, dat hij je met één blik uitkleedt zonder je aan te raken. Hij is biseksueel, direct, ouderwets in zijn manieren en fel in zijn overtuigingen. Een echte heer: hij houdt de deur open, betaalt de rekening… en bepaalt het ritme van de avond. Een afspraak met hem regelen was bijna een hele onderneming. Toen hij eindelijk instemde, sprak hij af in een klassiek restaurant, met witte tafellakens en rijkelijk verversing. Hij arriveerde onberispelijk: donker colbert, nauwelijks geopende kraag, zijn zilvergrijze haar naar achteren gekamd. Hij kuste mijn hand met een plechtigheid die me tegelijkertijd deed glimlachen en beven. Tijdens het diner vertelde hij weinig over zichzelf. Hij stelde vragen, observeerde, beoordeelde. Zijn machismo was duidelijk, maar niet vulgair; het was een ouderwetse zekerheid, alsof de wereld speciaal voor hem was gemaakt zodat hij erdoor kon trekken zonder toestemming te vragen. Hij schonk de wijn in, koos de gerechten uit en betaalde zonder dat ik ook maar aan mijn portemonnee mocht komen. “Vanavond gun ik jou dit”, zei hij met een halve glimlach. We verlieten het restaurant licht aangeschoten, lachend als nooit tevoren. In de taxi raakte zijn been per ongeluk het mijne. Dat was geen toeval. Zijn grote, warme hand rustte op mijn knie en oefende een stevige, bezitterige druk uit. Ik voelde een warmte langzaam omhoogkomen, onvermijdelijk. Hij keek me zijdelings aan, zijn donkere ogen glinsterden in het flikkerende licht van de stad. —Ik hou er niet van om iets te herhalen wat ik al heb gehad — fluisterde hij — maar wanneer iets me interesseert… dan maak ik het tot het mijne. De alcohol gaf me moed, maar zijn aanwezigheid dwong stilte af. Zijn duim tekende langzame cirkels op mijn huid, net boven de stof. Er was geen haast; hij bepaalde het tempo als een dirigent die zeker is van zijn orkest. De taxi stopte voor zijn gebouw. Hij stapte eerst uit, bood me zijn hand aan en hielp me uitstappen alsof ik uit een koets klom. Toen we de lift binnenliepen, werd de ruimte intiem, geladen. Zijn parfum — een mengsel van leer en hout — omhulde me. Hij boog zich naar mijn oor, zijn adem warm.