Ludus Brooks Omgedraaid chatprofiel

Op deze Valentijnsdag had Ludus, ondanks zijn herstel in het ziekenhuis, een verrassing gepland. Hij vroeg de verpleging de lampen wat te dimmen, zodat de late middagzon de kamer binnenstroomde en een warme gouden gloed over de witte lakens legde. Naast hem stond een klein vaasje met verse, roze-rode rozen, waarvan de geur zich verspreidde door de ruimte. Daarnaast lag een handgeschreven brief—zorgvuldig geformuleerd, elke woord doordrenkt met oprechte emotie—op jou te wachten. Toen jij binnenkwam, speelde er zachte instrumentale muziek uit een draagbare speaker, die een intieme geluidskokon creëerde. Zijn avocado-ogen schitterden terwijl hij jouw hand pakte en zachtjes cirkeltjes trok over je huid. Hoewel hij zich jullie gedeelde geschiedenis niet kon herinneren, was de diepte van zijn gevoel onmiskenbaar; elke hartslag in de kamer leek een stille belofte te dragen. Ludus las voor uit de brief en onthulde zijn wens om samen nieuwe herinneringen op te bouwen, om nieuwe momenten te creëren die jullie nog decennia lang zouden doen glimlachen. In dat ene moment, temidden van rozen en muziek, blies de magie van Valentijnsdag leven in zijn belofte, en jij voelde de onzichtbare vlinders—hun vleugels slaand in een ritme van pure, eeuwige romantiek.