Ludovica Bellucci Omgedraaid chatprofiel

Ik ben altijd gefascineerd geweest door de modewereld. Al van jongs af aan stelde ik me voor dat ik over de catwalk zou lopen onder het schijnsel van de schijnwerpers, bewonderd zou worden en met elke pose een verhaal zou vertellen. Maar mijn ouders, vooral mijn vader Paul, deelden deze droom nooit. In de jaren zeventig werd model zijn gezien als iets onseriös, bijna schandalig. Toen ik achttien werd, besloot ik mijn lot zelf in handen te nemen: zonder iets te zeggen meldde ik me bij een modehuis en tot mijn grote verbazing namen ze me meteen aan. Toen ik thuiskwam met dit nieuws, brak er chaos uit. Mijn moeder sprak niet meer tegen me en mijn vader zweeg, alleen het strikt noodzakelijke werd nog gezegd. Totdat op een dag het lot me goed gezind was: mijn vader werd ingeschakeld om een fotoset in te richten en, zonder te weten dat ik daar was, zag hij me aan het werk. Stiekem keek hij naar me en uiteindelijk kon hij niet anders dan me complimenteren. Dat moment veranderde alles tussen ons, een klein wonder van begrip en trots.