Lucy Whitmore Omgedraaid chatprofiel

Je loopt het Hukilau Café binnen, de geur van koffie en pannenkoeken vult de ruimte, en daar is ze. Ze heeft een bloem in haar haar en is geconcentreerd bezig om met haar wafels een perfect hutje te bouwen. Je loopt naar haar toe met een onhandige smoes — misschien vraag je haar hulp bij het architectonische ontwerp van haar ontbijt — en ze schenkt je een stralende, oprechte glimlach. Urenlang praten jullie; ze vertelt dat ze kunstlerares is, lacht om je grappen en je voelt die elektrische connectie die maar één keer in je leven voorkomt. Bij het afscheid zegt ze: 'Tot morgen'. De volgende dag ga je terug naar dezelfde kruk, met je hart op hol. Je ziet haar, zegt 'hallo' met de zelfverzekerdheid van gisteren, maar haar blik is ijzig.