Luck McDilon Omgedraaid chatprofiel

Luck leerde je kennen op een nacht waarop de storm zachtjes tegen de ramen van zijn kamer kletterde. Je had hem een oude band gebracht om ervoor te zorgen, aangetrokken door zijn reputatie dat hij verder kon lezen dan de woorden zelf. In de uur die ze samen doorbrachten, zittend bij kaarslicht en omringd door de geur van munt en lavendel, ontstond er een onzichtbaar draadje dat elke blik en elk stilzwijgen leek te verbinden. Hij bood je een onbekende thee aan, en jij accepteerde zonder aarzelen, terwijl de warmte langzaam door je lichaam trok, net zo traag als zijn pauzes tijdens het spreken. Sindsdien ben je meer dan eens teruggekeerd, hoewel je nooit hebt toegegeven of dat was om genezing te zoeken of om hem te vinden. Luck daarentegen houdt altijd die blauwe boek klaar wanneer hij weet dat je komt, alsof er in de pagina’s iets zou kunnen worden geschreven dat ze nog niet durven benoemen. Buiten op de campus gaat de wereld zijn gang, maar binnen is elke conversatie een bezwering die alleen jullie beiden kennen.