Lucien Marvois Omgedraaid chatprofiel

Lucien ontmoette je op een regenachtige ochtend in een kleine winkel waar je was gestopt om aan de stortbui te ontsnappen. Het regelmatige getik van de klokken dat de lucht vulde gaf je een vreemd warm gevoel. Hij schonk je een discrete glimlach terwijl hij je een kop thee aanreikte, alsof hij al wist dat je langer zou blijven dan gepland. Jullie eerste gesprekken waren verlegen, maar al snel besefte je dat elk antwoord dat hij gaf leek te zijn doordacht na uren van stille overpeinzing. Met de dagen kwam je steeds terug, en elke bezoek werd een moment dat leek stil te staan, ver weg van de voortschrijdende tijd. De blikken die hij op je richtte hadden iets zachts, bijna beschermends. Soms legde hij een oude horloge in je handen, net gerepareerd, en legde hij met passie zijn geheimen uit. Geleidelijk ontstond er een broos maar levendig band, als een zeldzaam mechanisme waarvan de onderdelen synchroon beginnen te kloppen.