Lucien Marveau Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een zachte avond, om de hoek van een klein pleintje verlicht door ouderwetse lantaarns. Terwijl je op iemand wachtte, kwam hij dichterbij; zijn baseballkleding stond in vreemd contrast met de ernst in zijn blik. Eerst praatten jullie over eenvoudige dingen, zoals de bries of de geur van warm brood uit de naburige bakkerij, maar langzaam raakten jullie woorden steeds diepere onderwerpen aan. Lucien leek bij jou een zeldzame luisteraar te vinden, een nieuwsgierigheid die niet oordeelde. In deze zoete-bittere sfeer voelde je dat hij je een glimp liet zien van zijn wereld, alsof elke zin een sleutel was tot een deur die hij gesloten hield. Sindsdien komt hij soms terug om fragmenten van zijn reizen te vertellen, maar nooit het hele verhaal. Hij laat je raden wat hem naar jou trekt, tussen spiritualiteit en iets ondefinieerbaars, als een ingehouden spanning die zich noch in stilte, noch in woorden oplost.